یادداشت ها

اصولا ما از اولاد آدم نیستیم و این افتخار را درست به شما واگذار می کنیم :)

لینک کانال تلگرام مربوط به کتابها :
https://t.me/Mybooksland1

لینک کانال تلگرام با موضوعات مختلف:
https://t.me/xCrimes

لینک بلاگم برای کسایی که ممنوع البیان هستند.
http://likk.ir/icpFLc

بازگشت یا عقب نشینی کردن

جمعه, ۲۱ مهر ۱۳۹۶، ۰۱:۴۰ ب.ظ

بازگشت ، یکی دیگر از مکانیزم هایی است که روان برای دفاع آن را بکار می بندد و با نام های دیگری از قبیل «برگشت» ، «پس زدن به عقب»، «عقب نشینی کردن» و... نیز شناخته می شود. برای توضیح این مکانیزم باید گفت که ممکن است بخشی از شخصیت فرد در مسیر کمالات خود توقف کند و ناهماهنگی هایی را در وی ایجاد سازدو علت این وقفه در این است که فرد قادر است با واقع بینی و قدرت مبتکرانه خود ، با مشکلات محیط اطراف خود به خصوص با درگیری های درونی تمایلات عاطفی و هیجانی اش مقابله کند. در این حالت فرد با بکارگیری مکانیزم بازگشت ، از تلفیقی که شامل طرز تفکر و عواطف و رفتارها و هیجانات ناقص است ، به سطح پایین تری نزون می کن. سطح پایین تر همان دوران خردسالی است.

شخص به هنگام رویارویی با ناهمواری های زندگی و احساس حقارت ، به خاطرات دوران کودکی پناه میبرد ، بنابراین زمانی که مکانیزم بازگشت انجام میگیرد، رفتار و منش فرد به حالتی بچگانه تبدیل شده و تحریک می شود.


آمال و آرزوها در دوران کودکی غالبا راحت تر برآورده می شوند ، بنابراین شخص ، از حقایق آزاردهنده کنونی عقب نشینی کرده، به موقعیت کودکی خود بازمیگردد. فردی که این مکانیزم را به کار میبرد، بر این عقیده است که توانایی حل مشکلات و ناملایمات زندگی خود را ندارد و به یاد می آورد زمانی که کودکی بیش نبود، بسیار شاداب تر و موفق تر بود و به خود می گوید چه خوب است دوباره به آن دوران شاد و موفق بازگردد. همچنین افراد کهن سال نیز به دوران جوانی و کودکی خود پناه میبرند و میکوشند هر چه بیشتر خود را در آن موقعیت حفظ کنند تا از حقیقت موجود مصون بمانند. با این حال ، این پناه بردن همچون داروی مخدری است که گرچه موقتا ذهن دردمند را تسکین می بخشد، ولی آن را علاج نمی کند.


زیگموند فروید / مکانیزم های دفاع روانی / صفحه 59-60


+حس میکنم دچار این مکانیزم شدم! البته نه به شدت خیلی زیاد ولی ، به یک سال یا دوسال پیش برگشتم انگار ، 

دارم ناخودآگاه سعی میکنم که چیزهایی که توی این یک سال اتفاق افتاده نادیده بگیرم ، نمیخوام جلوش رو بگیرم ، حس میکنم به این دفاع نیاز دارم الان.

  شاید اونچه که به اسم نوستالژی میشناسیم و ازش لذت میبریم ، یکی از نمونه های این مکانیزم باشه.

نظرات (۳)

هیچکدام،پیش رفتن درزندگی(عنوان کامنتت)
پاسخ:
فکر کنم متنو نخوندید چون اشاره شده که هردوتاش یکین. و من قصدم انتخاب نبود.
الان متنتوخوندم:)
این تنبیه ها،حرف های زوربالای سرمون مارووابسته کرده ومیخواهیم
ازاین هافرارکنیم
ولی،الان که باواقعیت روبه روشدیم،میخوایم به همون منوال بچگیمون
پیش،بریم
من این وسط۵۰پنجاهم....
پاسخ:
البته همه ی ما از این مکانیزم های دفاعی استفاده میکنیم ولی مهم اینه که همیشگی نباشه و شدتش زیاد نباشه چون در این صورت تبدیل به بیماری های روانی میشه.
ولی در حد نرمالش واقعا برای زندگی کردن لازمه.
یه خاصیت جالب دیگه ی ذهن هم اینه که خاطرات رو انگار روتوش میکنه. مثلا همون بچگی هم اگر در واقعیت بهش نگاه کنیم شاید اون قدر ها شیرین و روشن نبوده باشه. این ذهن ماست که بهش رنگ و لعاب میده و نوستالژی درست میکنه. یا مثلا اگه بچگی سختی داشته باشیم ذهن شروع میکنه به اغراق کردن و سیاه تر نشون دادن اون دوران.

یه مدت واقعا درگیر این مکانیزم عقب نشینی بودم بعدا که اتفاقا فهمیدم یه جور حالت بیمارگونه ست ترکش کردم. الان مدتهاست دچار مکانیزم "رویاپردازی" شدم!:/
کلا خیلی سخته آدم "خودآگاهی" و هشیاریش رو توی ریتم تند زندگی امروز حفظ کنه و با چشم باز با موقعیت های دشوار مبارزه کنه. دائم ناخودآگاهت یه بازی جدید رو میکنه!
پاسخ:
آره خب قطعا همینطورباید باشه. این ذهن ماست که میسازه همه چیز رو.

زندگی من که انگار کلا با مکانیزم پیش میره!!! مخصوصا تصعید یا والایش و هنر و البته انکار گاهی! خلاصه یه آش درهم برهمیه.

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">